Posty
Patrzymy na wykresy przez pryzmat formacji cenowych. Jednak to nie formacje, ale gracze powodują ruchy cenowe. Poszukując na wykresach figur geometrycznych, a nie śladów działań inwestorów, stawiamy między sobą a rynkiem niepotrzebną barierę.
Zaczynając przygodę z inwestowaniem i rynkami finansowymi niewątpliwie natkniemy się na analizę techniczną. Jest to temat rzeka i źródło nie kończących się dyskusji toczących się w łonie społeczności inwestorów. Są tacy, którzy opierają swoje transakcje wyłącznie na AT. Inni twierdzą, że to hokus-pokus i przytaczają sławne słowa Jima Rogersa o tym, jak to „nigdy nie spotkał bogatego technika”. Jest wreszcie trzecia grupa, prezentująca stanowisko równie zróżnicowane, co umiarkowane. Autor niniejszego artykułu skłania się ku tezie, że AT jest zdecydowanie użyteczna, jeżeli będziemy traktować ją jako narzędzie służące do odczytywania z wykresu, czy przewagę mają kupujący, sprzedający, czy też nie da się tego stwierdzić oraz do określania poziomów cenowych, na których wiedza o przewadze jednej ze stron może być szczególnie przydatna.
Analiza techniczna pełna jest mniej lub bardziej precyzyjnie opisanych tworów zwanych formacjami cenowymi, liniowymi oraz świecowymi. Podręczniki AT wypełniają również wskaźniki, liczby Fibonacciego, formacje cenowe oparte na tych proporcjach i fale Elliotta. My jednak skupimy całą uwagę na bardzo popularnej formacji odwrócenia trendu zwanej „głową z ramionami” (RGR). Postaram się opisać na tym przykładzie konkretne podejście do czytania wykresów, którego celem jest możliwie największe uproszczenie metod ich analizy.
Lewe ramię, głowa, prawe ramię
Formacja głowy z ramionami jest zapewne jednym z pierwszych układów cenowych poznawanych przez adeptów AT. Często okupuje ona początkowe strony podręczników. RGR zwiastuje odwrócenie trendu, czyli koniec wzrostów i rozpoczęcie spadków. Jej lustrzanym odbiciem jest formacja odwróconej głowy z ramionami, która zapowiada koniec bessy i początek rynku byka.
RGR składa się z:
– Lewego ramienia, czyli impulsu i korekty.
– Głowy, czyli kolejnego impulsu, który przebija szczyt ustanowiony przez prawe ramię. Jednak siła sprzedających jest na tyle duża, że udaje im się sprowadzić cenę na poziom poprzedniego dołka.
– Prawego ramienia, czyli kolejnego ataku kupujących, który okazuje się jednak niewypałem i impuls nie dociera nawet do wysokości głowy.
– Linii szyi, czyli linii trendu pociągniętej po dołkach tworzonych przez korekty prawego ramienia i głowy.
Przebicie linii szyi oznacza ostateczną kapitulację byków i zakończenie tworzenia formacji. Zgodnie ze sztuką, w tej fazie należy zaczekać na powrót ceny w okolice linii szyi i otworzyć krótką pozycję. Zasięg spodziewanego ruchu ku dołowi powinien być równy wysokości odcinka od głowy do linii szyi. Zlecenie ochronne stop-loss powinno znajdować się nad szczytem tworzącym prawe ramię. Brak przebicia linii szyi lub jego zanegowanie zwykle zapowiada dynamiczny ruch zgodny z dotychczasowym trendem. Oto cała filozofia RGR.
Wykres 1 – niemal książkowa, olbrzymia formacja RGR na dziennym wykresie GBPJPY.
o porównanie dobrze oddaje sytuację na rynku. Walor spada robiąc korektę, po czym dochodząc do właściwej ceny nagle zaczyna rosnąć – na taki blef często nabierają się początkujący gracze, przyłączając się do ruchu „bo spada”, po czym rynek odwracając swój ruch zamyka ich na „niewłaściwych” pozycjach.
